Bindhu Talkies

15288565_1339566749394888_3540443658638225294_o

Seen in the picture is the local cinema talkies in my village, named Bindhu. After, almost a decade, recentlty while holidaying, i went to catch a matinee there. This is a C class talkies. There are A Class centres in urban areas where new movies are released, followed by B class ones in semi-urban areas where the movies go from releasing centres. C Class centres in villages used to get a movie almost one year after release. Now the situation has improved and we get to see a movie at the local talkies within three months from its release.
My connection with Bindhu Talkies started at a very young age. My father used to take me there when i was a primary school student. After moving to upper primary, i started bunking classes to go for mattinees there. One movie was so good that i watched the morning show and mattinee on a Sunday. There are many such fond memories with this talkies. When i watched ‘Cinema Paradiso’ recently, I felt that it’s my story.
We had to wait for a year to watch a movie from an A Class theatre. Every year, in October, my father used to take us for the feast ot St. Theresa of Avila, in Mahe which was a French Colony and now under the Union Territory of Puducherry. It’s around fifty kilometres away from my home. Once we are done with the ritauls in the church, he would take us to the shore of the Arabian Sea to spend some time and from there to a famous restaurant to have some good fish and paratha which was not so easily available in our village. The last item in the agenda was, of course, a new release. So, there used to be a long wait from one October to the next.
After moving to high school i started going for movies in the nearby B Class theatres and finally to the A Class ones to watch new releases. The local talkies was somehow ignored as i started catching all movies before they reached my village. After completing high school, i left the village.
Of late, most of the B and C class theatres have been closed down due to the wide spread of television, upcoming of a lot of private and dedicated movie channels and piracy. Cinema and its themes have become more urban-centred. Around 1600 cinema halls in my state have been reduced to nearly 600 in the last decade. Our local talkies has so far withstood all these challenges. I shared these concerns with a familiar staff at the talkies. He said a few years back they had very less crowd for the movies but the situation gradually improved and now people again started coming out of their houses to watch a movie in a talkies ambience. Ocassionally, they run house-full shows as well. I was so happy to hear this. Let it continue to be so in the years to come!
————————————————————————
ഏതാണ്ട് പത്തുവർഷത്തെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം പഴയ തട്ടകമായിരുന്ന തൊട്ടിൽപ്പാലം ബിന്ദു ടാക്കീസിൽ പോയി ഒരു സിനിമ കണ്ടു, പൃഥ്വിരാജിൻറെ ‘ഊഴം’. എനിക്ക് ഈ ടാക്കീസുമായുള്ള ബന്ധം പൃഥ്വി ജനിച്ച കാലത്ത് തുടങ്ങിയതാണ്, കാരണം ഞങ്ങൾ രണ്ടും ജനിച്ചത് ഒരേ കാലത്താണ്. വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ പോയി കണ്ട ‘കടത്തനാടൻ അമ്പാടി’ ആണ് ബിന്ദു ടാക്കീസിൽ നിന്നും കണ്ടതിൽ ഓർമ്മയിലുള്ള ആദ്യ സിനിമ. വീട്ടുകാരെ പറ്റിച്ചു പോയി കണ്ട ആദ്യപടം മമ്മൂക്കയുടെ ‘ജാക്ക്പോട്ട്’. ഉൾപ്പേടി കാരണം അത് ഇൻറ്റർവെൽ വരെ കണ്ടിറങ്ങി വീട്ടിൽ പോയി. ‘ദേവരാഗ’ത്തിൽ കീരവാണി ഈണമിട്ട പാട്ടുകൾ കേട്ട് മയങ്ങി ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച മോർണിങ് ഷോയും പിന്നാലെ മാറ്റിനിയും കണ്ടത് മറ്റൊരു ഭ്രാന്തൻ ഓർമ്മ.
വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടങ്ങൾ, സ്‌കൂളിലെ സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ്സുകൾ, കാവിലുമ്പാറ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവം, സമീപത്തെ പള്ളിപ്പെരുനാളുകൾ അങ്ങനെ എല്ലാത്തിൻറെയും ലക്ഷ്യസ്ഥാനം ബിന്ദു ടാക്കീസായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്. അന്നൊക്കെ ഒരു റിലീസ് പടം കാണണമെങ്കിൽ ഒക്ടോബർ മാസത്തിൽ മാഹി പള്ളിയിലെ പെരുന്നാൾ വരാൻ കാത്തിരിക്കണം. പള്ളിയിലെ പരിപാടികൾ കഴിഞ്ഞു തിരികെ വടകര വന്നാൽ ഐക്കൂറക്കറി കൂട്ടി പൊറോട്ട, പിന്നെ ഒരു റിലീസ് പടം, അതായിരുന്നു പതിവ്. അങ്ങനെ മാഹി പെരുന്നാളിന് പോകാൻ ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നീട് ഹൈസ്‌കൂളിൽ കയറിയപ്പോൾ എൻറെ സിനിമാലോകം കാവിലുമ്പാറ പഞ്ചായത്തിൻറെ അതിരുകൾ കടന്ന് പുറത്തേക്ക് പടർന്ന് പന്തലിച്ചു. സിനിമകൾ എല്ലാം കോഴിക്കോട്, വടകര, തലശ്ശേരി എന്നിവിടങ്ങളിലെ റിലീസിങ്ങ് കേന്ദ്രങ്ങളിൽ വച്ച് തന്നെ കണ്ട് തീർന്നു. അങ്ങനെ ബിന്ദു പതിയെ അവഗണിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നെ എപ്പോഴോ ഞാൻ നാടും വിട്ടു.
സിനിമ കൂടുതൽ നഗരകേന്ദ്രീകൃതമാവുകയാണ്. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പല ടാക്കീസ്സുകളും അടച്ചു പൂട്ടി. തൊട്ടിൽപ്പാലം – വടകര റൂട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കുറ്റ്യാടി മാതാ (പണ്ട് ഉപമ), കക്കട്ടിൽ അമൃത, കല്ലാച്ചി സുന്ദർ, നാദാപുരം ജ്യോതി ഒന്നും ഇന്നില്ല. കേരളത്തിൽ മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ആയിരത്തിയറുനൂറോളം ടാക്കീസുകൾ ഏതാണ്ട് അറുനൂറിനടുത്തായി ചുരുങ്ങിയതിനെപ്പറ്റി ഈയിടെ എവിടെയോ വായിച്ചതോർക്കുന്നു. ബിന്ദുടാക്കീസിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു പഴയ പരിചിതമുഖവുമായി ഞാൻ ഈ ആശങ്കകൾ പങ്കുവയ്ച്ചു. ആളുകൾ ടാക്കീസിൽ വരുന്നതിൽ മുൻപ് അൽപ്പം കുറവ് വന്നിരുന്നെങ്കിലും അത് പതിയെ മാറിവരുന്നുണ്ടെന്ന് മൂപ്പര് പറഞ്ഞു. ഇപ്പോഴും ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ ‘ഹൌസ്ഫുൾ’ പ്രദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട് പോലും. ഉണ്ടാകട്ടെ!
(തൊട്ടിൽപ്പാലത്ത് പണ്ട് ‘വിനോദ്’ എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരു ടാക്കീസ് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു)
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s